Zoeken in deze blog

zondag 15 mei 2011

Mijn persoonlijke eindreflectie

Met het uitwerken van deze opdracht in het kader van het vak Politieke en Sociale geschiedenis, heb ik vooral nieuwe inzichten opgedaan bij het benaderen van sociale onderwerpen vanuit een historisch en politieke invalshoek. Ik heb er me ook op betrapt nog meer interesse te gaan tonen voor de actualiteit.

De interactie van de medestudenten van verschillende sociale richtingen vond ik zeer interessant. Zo is het boeiend de discussie en de argumenten van andere studenten te lezen en er dieper op in te gaan. Het is bijzonder leerrijk de inhoud van andere blogs te leren kennen. Het wekt nieuwsgierigheid op stil te staan bij thema’s waar we in het gewone leven vaak snel over gaan. De communicatievorm van een persoonlijke blog geeft zeker en vast een meerwaarde binnen de context van het digitale tijdperk waarin we leven.

De rode draad in mijn bijdragen onderstreept voornamelijk het belang van de rol van de overheid in het uitvoeren van een consequent politiek en sociaal beleid op lange termijn. Politieke beleidsmakers dienen steeds oog te hebben voor het sociaal gebeuren en de impact van hun maatregelen.
In het geval van Belgiƫ valt het in ernstige mate te betreuren dat er gedurende het uitvoeren van deze opdracht sedert meer dan een jaar nog steeds geen nieuwe federale regering gevormd is. Het ontbreken van een daadkrachtig uitvoeringsorgaan zoals een regering heeft immers een niet te onderschatten impact voor ons algemeen welzijn.

Een andere vaststelling die me opvalt, is dat het heersende economisch marktmodel een enorme invloed heeft op het reilen en zeilen binnen een samenleving. Ontken of beken het, heel veel sociale problemen hebben een financiƫle oorsprong. Geld maakt zeker niet gelukkig, maar het maakt het zeker iets gemakkelijker. Dit is zeker het geval voor de lage sociale klassen in onze maatschappij. Het is zelfs zo erg gesteld dat de betaalbaarheid van de westerse verzorgingsstaat door tijden van crisis serieus in het gedrang is gekomen. Hervormingen zoals besparingen op het vlak van sociale zekerheid dringen zich op, maar dit mag niet ten koste gaan van ons welzijn.

Een ander gegeven die me doorheen deze opdracht duidelijk werd, is dat de meeste sociale problemen niet zo ‘nieuw’ zijn als we zouden denken. Het boek ‘Zorg en de staat’ van DE SWAAN is hiervan een prachtige verrijkende illustratie. Verdieping in de recente geschiedenis van de voorbije eeuwen toont aan dat heel veel problemen van onze tijd ook reeds problemen waren uit vervlogen tijden. Oplossingen en remedies van vroeger kunnen mits aanpassing naar onze tijdsgeest nog steeds hun nut bewijzen. Andere problemen zijn dan weer historisch zo gegroeid. Kennis van het verleden helpt met andere woorden ongetwijfeld het heden beter te begrijpen.

Om nu een antwoord te kunnen formuleren op DE SWAAN zijn open vraag of de geschiedenis van de moderne tijd zich zal herhalen op mondiaal niveau, dan moet ik het antwoord eveneens schuldig blijven. Laat ons hopen dat de wereld voor iedereen wat beter en socialer wordt. Als iedereen zijn stukje verantwoordelijkheid neemt, dan komen we al een heel eind vooruit!